De Siberische kou is voor velen niet weggelegd, maar de Inuit kennen niet beter. Dit bijzondere volk woont in Alaska en Groenland. Omdat deze gebieden binnen de poolcirkel liggen, kunnen de temperaturen tot wel zestig graden onder nul dalen. De Inuit zijn de oorspronkelijke bewoners van het noorden en hebben in een relatief korte periode een enorme overgang meegemaakt. Wij vertellen je alles over dit unieke volk.
Harmonie tussen cultuur en leefgebied
Als we over bijzondere culturen spreken, hoort de Inuit cultuur daar zeker bij. Er bestaan niet veel volkeren waarvan de cultuur zo samenhangt met het gebied waarin ze leven. De Inuit hebben zich de barre leefomstandigheden van de poolcirkel eigen gemaakt. Van origine leven ze van de jacht, hun dieet bestaat dan ook voornamelijk uit vlees en vis. Want met deze temperaturen is het telen van planten, groenten en bomen onmogelijk. Ze gebruiken zoveel mogelijk van de dieren en verwerken het tot kleding, tenten en zelfs gebruiksproducten zoals boten! De bijzondere band met de natuur komt voort uit de overtuigingen van het sjamanisme. Ze geloven erin dat alles om hen heen een geest heeft. Dieren hebben om die reden een sterke plaats in deze spirituele wereld.
Klimaatveranderingen zorgden ervoor dat de Inuit door verschillende gebieden trokken. De koude temperaturen leidden uiteindelijk tot een meer nomadisch bestaan, er werden hutten en iglo’s gebouwd. De Inuit leefden geïsoleerd, grootmachten van die tijd bemoeiden zich weinig met deze groepen. De eerste ontmoetingen vond plaats toen de Vikingen zich in Groenland gingen vestigen. De vreemdelingen zorgden voor problemen, ze namen ziektes met zich mee en door het vele vissen en jagen werd het eten schaars. Diverse diersoorten stierven zelfs uit. Daarna probeerde de Rooms-katholieke het christendom aan de Inuit te introduceren. Het traditionele nomadenbestaan heeft uiteindelijk lang bestaan, pas in de jaren vijftig vestigde ze zich op een vaste plek. Ondertussen is er een groeiende interesse voor deze cultuur en hun religie bloeit op.
Een tattoo voor elke mijlpaal
Gedurende millennia werden Inuit vrouwen getatoeëerd met naalden van bot of pezen die gedrenkt waren in niervet. Elke tattoo stond symbool voor een belangrijke prestatie, zoals het villen van een vos of het naaien van een jas van zeehondenleer. De bijzondere tekeningen stonden op het punt uit te sterven toen zendelingen ongeveer 100 jaar geleden in het Noordpoolgebied van Canada aankwamen. Zij verklaarden dat de tatoeages duivels waren en verboden vrouwen om deze te laten zetten. Aangespoord door documentaires en projecten maken de Inuit tatoeages een comeback.
De tatoeages hebben diepe betekenissen, zo staat de V-vormige tattoo op het voorhoofd voor vrouwelijkheid. Het was vaak de eerste tekening die een Inuit vrouw kreeg, het markeerde de mijlpaal van de start van haar eerste menstruatie. Soms waren de eerste tattoos de strepen op de kin, het signaal dat een meisje de puberteit had bereikt. De tekeningen op de vingers gaven eer en respect aan Nuliajuk, de zeegodin.
Alle tatoeages markeren mijlpalen en prestaties, maar kunnen ook symbool staan voor dierbaren die niet meer leven of verhalen die moeilijk te vertellen zijn. Heb jij deze bijzondere tekeningen bij iemand gezien?
